Iain de Jong

Het is nu tweeënveertig jaar en drie maanden geleden dat een groep idealistische jongeren uit onvrede met willekeurig en onvakkundig universiteitsbestuur het Maagdenhuis, administratief en beleidskundig hart van de UvA, veroverde, en een doorklinkende, jammerende kreet voor menswaardiger verhoudingen binnen het hoger onderwijs liet weergalmen door de academische gemeenschap. Meer en meer lotgenoten sloten zich bij hun strijd aan, en na een jarenlange worsteling wisten zijn een substantiële vergroting van de studenteninspraak in de Wet Universitaire Bestuurshervorming te bewerkstelligen. Het was een zege over de gehele linie.

De inspraak is echter in gevaar! De imperialistische hervormingspolitiek van de jaren tachtig heeft de rechten van de student sterk teruggedrongen. De universiteit is langzaam weer aan het verworden tot wat het vroeger was, een koel bedrijf, een vijand van de vrijheid. Daarom vraag ik jullie, hoe ver mogen wij gaan in onze strijd voor brood, bier en Bildung? Willen jullie een studenteninspraak, verstrekkender en radicaler, dan wij ons überhaupt kunnen voorstellen? De noodklok heeft geslagen. Laat het stormen, student.